Με μια ξεχωριστή συναυλία εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών τον Μάρτιο του 2018. Πιστή στον ιδρυτικό της στόχο να μελετά και να αναδεικνύει το έργο των Ελλήνων δημιουργών, έστρεψε αυτή τη φορά την προσοχή της στο έργο τριών Ελληνίδων συνθετριών του 19ου και του 20ού αιώνα, που είναι σχεδόν άγνωστο στο κοινό. Τρεις γυναίκες που, σε πείσμα των εμποδίων που προέβαλλε το φύλο τους και η εποχή τους, διακρίθηκαν και διέπρεψαν στη μουσική και είχαν διεθνή απήχηση και σπουδαία προσφορά.

Η Μαριώ Φωσκαρίνα Δαμασκηνού γεννήθηκε και έζησε στο Παρίσι, καταγόταν όμως από εύπορη οικογένεια της Κέρκυρας, με προσφορά στην Επανάσταση του 1821. Σπούδασε κοντά στους καλύτερους δασκάλους και συναναστράφηκε με την αφρόκρεμα της παρισινής κοινωνίας στην καμπή του 20ού αιώνα για να δημιουργήσει μικρό αριθμό έργων από καθαρή αγάπη για την τέχνη, χωρίς βιοποριστικά ή επαγγελματικά κίνητρα. Η συναυλία της Φιλαρμόνιας ξεκίνησε με δύο έργα της, την Βενετσιάνικη σουίτα και την Aldeana.

Η Ρένα Κυριακού υπήρξε ένα εξαιρετικό πιανιστικό ταλέντο που άρχισε τη λαμπρή διεθνή της σταδιοδρομία από παιδική ηλικία, ως παιδί θαύμα. Ολοκλήρωσε εξαιρετικές σπουδές και διέγραψε μια σημαντική σολιστική σταδιοδρομία σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι η καλλιτέχνις που ηχογράφησε για πρώτη φορά παγκοσμίως ολόκληρο το πιανιστικό έργο του Μέντελσον. Ως δημιουργός, μας κληροδότησε πολύ ενδιαφέρουσες συνθέσεις, από τις σημαντικότερες των οποίων είναι το κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, που γράφτηκε μεταξύ 1938 και 1940 και παρουσιάστηκε με σολίστ τον Γιώργο Κωνσταντίνου.

Η Έλενα Λαμπίρη είχε από τις τρεις τις σημαντικότερες σπουδές σύνθεσης και διεύθυνσης ορχήστρας. Σπούδασε κοντά σε διάσημους δασκάλους, όπως ο συνθέτης Max Reger στη Γερμανία, και ξεκίνησε διεθνή καριέρα ως μαέστρος στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα παρουσιάστηκε και στην Ελληνική σκηνή ως συνθέτρια στη δεκαετία του 1910. Παρόλα τα πρώτα εξαιρετικά δείγματα της δουλειάς της, συνθήκες και γεγονότα άγνωστα την οδήγησαν να απομονωθεί στην Πάτρα και να εγκαταλείψει πρόωρα τη σύνθεση. Η μοναδική της συμφωνία, σε σι ελάσσονα, γράφτηκε το 1920-21 και είναι μια από τις πρώτες χρονολογικά συμφωνίες που γράφτηκαν από Έλληνα συνθέτη. Παρουσιάζει δε μια εντελώς διαφορετική αισθητική προσέγγιση από τις τάσεις που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά, το έργο αυτό δεν είχε παιχτεί ποτέ μέχρι τώρα και παρουσιάστηκε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση από τη Φιλαρμόνια.

Η συναυλία εντάχθηκε στον 14ο κύκλο των «Ελληνικών Μουσικών Γιορτών» 2018.
Σολίστ: Γιώργος Κωνσταντίνου
Μουσική Διεύθυνση: Βύρων Φιδετζής

Δείτε κριτικές για τη συναυλία εδώ